HERKÜL MİLLAS
7 TEMMUZ 2015
ZAMAN GAZETESİ

-Sevinenler:

Pazar günkü referandumda “hayır” oyu kullananlar (yüzde 61).

Referandumu destekleyen sol Syriza, aşırı sağ ANEL ve ırkçı Altın Şafak partileri. Sosyalizmin geldiğine ve AB çapında sol bir harekete öncülük ettiklerine inananlar.

Güzel günlerin gelmekte olduğuna inananlar: Refah, memuriyete almalar, yoksullara destek, maaşlarda zamlar, vb.

Batı'ya ve AB'ye bir ders verildiğine; şimdi Batı'nın yola geleceğini ve iyi davranacağını bekleyenler.

Her halükârda ülke durumunun AB içinde sarsılmayacağına inananlar.

Ekonomik krizi doğuranın ve bu alanda sorumlu olanın “ötekilerin” olduğuna inanmış olanlar.

AB'nin, Yunanistan olmadan yaşayamayacağına veya en azından Yunanistan'ın batmasıyla AB'nin büyük zarara gireceğini söylemiş olanlar.

Ülkenin AB içinde kalmasını isteyip (yaklaşık halkın yüzde 60'ı) ve aynı anda AB'nin düzenine ve şartlarına karşı çıkanlar (halkın yüzde 61'i).

“Milli haysiyeti” temel değer görenler, ama borç istemeyi ve bankaların önündeki uzun kuyrukları önemli saymayanlar.

Sevince katılmayanların ülkenin düşmanları, düşmanların ajanları ve satılmış hainler olduğunu söyleyenler.

Bazı bakanların dediği gibi, ülkenin (herhalde AB ve işbirlikçileriyle) savaş halinde olduğuna inananlar.

AB ile çatışmada beis görmeyenler.

Ülkenin başbakanının “‘Hayır' derseniz yirmi dört saat içinde AB ile olumlu bir anlaşmayı sağlayacağım” lafını ciddiye alanlar.

Üzülenler:

Referandumda “evet” diyenler (yüzde 39).

Troyka ile beş ay sürmüş olan pazarlıkların sonunda, hükümetleri ve halklarıyla, bütün AB'nin Yunanistan'a karşı olduğunu görenler.

Referandumdan önce “hayır” kararının AB tarafından “AB'ye hayır” diye anlaşılacağına inanmış olanlar.

Referandumdan sonra AB'den en yetkili kimselerin “son köprüleri de yıktınız”, “halkınıza yalan söylediniz”, “artık size güvenmiyoruz”, “Grexit kapıda”, “ülkenin geleceği tehlikede” gibi laflar ettiklerini duyanlar.

Bu yalnızlıktan ve reddedilmeden kaygı duyanlar.

Yunanistan'ı AB içinde görmek istemeyen Avrupalı kesimlerin, ülke halkının “AB önerilerine hayır” dediği gerekçesiyle artık seslerini daha gür çıkaracaklarını tahmin edenler.

Son ay maaş ve emekli maaşlarının ödenmediğini, ancak 120 Avro verildiğini görenler.

Ülkede nakit para kalmadığından kapalı bankaları, ATM'lerden günde ancak 60 Avro çekilebilmesini bizzat yaşayanlar. Avro'dan çıkma ihtimali yüzünden insanların paralarını bankalardan çektiklerini ve bu güvensizlik yüzünden bankaların normal çalışma olanağının kalmadığını düşünenler.

Son aylarda ve özellikle referandum kararından sonra ülke ekonomisinin tam olarak çalışamaz duruma geldiğini, daha da kötüye gideceğini düşünenler. Bu gelişmelerin sonunda AB para biriminden çıkılmasından ve krizin derinleşmesinden korkanlar.

Yapısal dönüşümleri yapmayan, bu alanda yapılanları tersine çeviren iktidarın ekonomik krizi daha da derinleştireceğini görenler.

İktidardaki güçlerin bir kesiminin baştan beri açıkça AB para biriminden çıkmak istediklerini ve şimdi çıkmaza varıldığında bunun gerçekleşeceğini tahmin edenler.

Referandum kararının hükümete onay olarak algılanacağından bu durumun yakında değişmeyeceğini düşünenler. Son günlerde sol grupların “evet” diyenlerin toplantılarını basıp konuşmacıları şiddet kullanarak susturmalarını, bakanların gazetecilere “derin devletsiniz” gibi laflar etmelerini, sevince katılmayanların ülkenin düşmanları, düşmanların ve tefecilerin ajanları, satılmış, iç Troyka denmesini iyi bir işaret saymayanlar.

İktidar ne dediyse -biz gelir gelmez her şey düzelecek, AB ile anlaşma yakında sağlanacak, bankalar hiçbir zaman sorun yaşamayacak, dış borçlarımızı “sonuna kadar” ödeyeceğiz, maaşlar ve emekli maaşlarını garanti ediyoruz gibi– tersi olduğunu görenler ve yeni vaatlerin de gerçekleşmeyeceğini görenler.

Ekonomik göstergeler kötüleşip sıkıntılar arttıkça “haysiyetli tutum” ve “milli gurur” söyleminin da artmasının tehlikeli ve milliyetçi bir yaklaşım olduğuna inananlar.

Evet-hayır karşıtlığının ve ötekileştirici söylemin iç çatışmayı çağrıştıran tehlikeli bir kutuplaşmaya neden olduğunu görenler. Bütün bunların “sosyalizm adına” ve aşırı sağla işbirliği içinde yapıldığı için bu ideolojinin rezil edildiğine inananlar.

Referandum sonucu belli olunca yurtdışından ilk tebriklerin Fransız aşırı sağcı Milli Cephe lideri Marine Le Pen ve İngiltere aşırı sağcı ve AB karşıtı UKIP partisinin lideri Nigel Farage'den geldiğini görenler.

Ülkenin önemli bir gelir kaynağı olan turizmin bu şartlarda kriz geçirdiğini görenler.

Biz de ailece üzüldük çünkü, pek çok başka turist gibi, kaosun hâkim olduğu bir ortamda riske girmeyi göze almayan çocuklarımız, bu yaz torunlarımızla Yunanistan'a gelme planlarını değiştirdiler.